Zaailing uit China

[Gouden HandPalm]

Ik heb deze zaden via een kennis van mij uit China. Ze waren alleen niet gelabeld. Kan iemand de zaailing qua soort een naam geven? De zaden waren van de grootte van een hennepzaad en hadden er ook wel iets van weg. Het is wel een eigenaardige zaailing. Heb zoiets nog niet gezien, met zo'n 'parapluie' van kiembladeren.

[Gouden HandPalm]

Hulp op FB stuurt me al de kant op van coniferen en pijnbomen. Die hebben meerdere kiembladeren.

[Gouden HandPalm]

Misschien (en hopelijk) is het een Pinus thunbergii, een Japanse pijnboom. Die worden in China en Japan nml. veel voor bonsai gekweekt en het ligt in de rede dat er veel zaden voor van in omloop zijn. Als het een thunbergii is, dan ben ik er erg blij mee!

[draco]

In dit stadium is het inderdaad moeilijk om een soortnaam hierop te plakken. Ik veronderstel dat het een Pinus is, mogelijk een soort waarvan de zaden veel worden gegeten. Sciadopytis is ook een mogelijkheid gelet op de tamelijk dikke kiemnaalden. Pas na een jaar of zo groeien er definitieve naalden uit de zaailing, waarmee hopelijk een betere determinatie mogelijk is.
p.s. Ik beschik over het boek Conifers van Keith Rushford, dus kom hier tegen die tijd maar op terug

[Gouden HandPalm]

Voorlopig houd ik het op een P. thunbergii. De foto hieronder van zaailingen van dit soort lijken wel erg op mijn zaailing. Pijnboompitten die Chinezen veel eten zijn meestal van de Pinus armandii, lees ik zo snel op Wiki, maar die zijn vwel lichter van kleur. Die van mij waren veel donkerder en dat komt ook overeen met thunbergii zaden.

Ben er blij mee.

[draco]

Ik heb alleen ervaring met de kanarie pijnboom, Pinus canariensis meegebracht van vakantie aldaar.

[Gouden HandPalm]

De mooiste pijnbomen staan in Toscane, de parasoldennem, Pinus pinea. Ik heb ze dit voorjaar weer mogen aanschouwen en je mond valt open van de klassieke schoonheid van die bomen.

Hier nog wat info over de pitten van het Net voor de liefhebber:

Er zijn 3 soorten pijnboompitten commercieel verkrijgbaar:
Pinus pinea uit Zuid-Europa, deze geeft de duurste pijnboompitten.
Pinus armandii uit China. De pijnboompitten hiervan veroorzaken het
pijnboompittensyndroom, ze zijn dus niet eetbaar.
Pinus gerardiana: de Chilgoza Pine, de boom groeit
vooral in Pakistan, in Afghanistan en India.
De zaden zijn dun en langwerpig en worden
"Chilgoza" of"Neja" genoemd.
Pinus koraiensis, dit zijn de meest verkochte pijnboompitten,
deze bomen groeien met name in China tegenwoordig.
Er nog minstens 20 soorten pijn boom welke eetbare
zaden hebben, maar deze zijn veel kleiner.
Pinus armandii uit China. De pijnboompitten hiervan
veroorzaken het pijnboompittensyndroom, ze zijn dus
niet eetbaar.